Prolog

Zawsze myślałam, że osoba, która  cię kocha nigdy cię nie opuści 

I nie pozwoli zrobić ci krzywdy.

W każdej  rodzinie tak jest.

Ale moja rodzina była inna odkąd  pamiętam. 

Mama i tata byli specyficznymi ludźmi.

Ale kochałam ich  nad życie.

Pewnie zapytacie czemu kochałam, a nie kocham?

Otóż moi rodzice mnie zostawili.

Pewnie zapytacie czy wyjechali do innego kraju?

Nie.

Umarli.

Pewnie zapytacie jak mogę tak myśleć? 

Obiecali mi.

Obiecali, że  nic mi nie grozi i mnie nigdy nie zostawią.

Pewnie zapytacie jaka krzywda mi się dzieje?

Mam dom, prace, najlepsza przyjaciółkę, która jest dla mnie jak siostra.

Ale jestem nękana przez jakiegoś chłopaka,

I nie sądzę że jest to jakiś milutki nowy znajomy.

Jest on niebezpieczny.

Jest on brutalny.

Jest on okrutny.

Ale mimo wszystko najgorszym co mi zrobił

Jest to, że rozkochał mnie w sobie,

A ja głupia nie potrafiłam tego zatrzymać w odpowiednim momencie.

Mam na imię Chanell i ja popełniłam  największy  błąd  mojego życia.

Zakochałam się we własnym kacie.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

No to prolog macie. Mam nadzieje ze wam się spodoba i bardzo proszę o komentarze.

To na prawdę mi pomaga. :)

Odmeldowuje się!

Tori xx